Τα τοξωτά γεφύρια Φούσκαρη βρίσκονται στην περιοχή του ποταμού Τουθόα, κοντά στον οικισμό Φούσκαρη της Γορτυνίας. Πρόκειται για τρία πέτρινα γεφύρια που συνδέονται με τις παλιές διαδρομές από τα Λαγκάδια προς τα χωριά της Ηραίας. Η μικρή αυτή διαδρομή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί δείχνει πώς η πέτρα, το νερό και η τοπική μαστορική συνεργάστηκαν για να εξυπηρετήσουν πραγματικές ανάγκες μετακίνησης σε ένα δύσκολο φυσικό ανάγλυφο. Το Πρώτο Γεφύρι Φούσκαρη, γνωστό και ως Γεφύρι Μορέ, είναι το πιο αναγνωρίσιμο από τα τρία. Βρίσκεται δίπλα στον δημόσιο δρόμο και διακρίνεται για τα δύο ημικυκλικά του τόξα. Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι υπήρχε και τρίτο τόξο, το οποίο έχει καταρρεύσει, ενώ η κατασκευή του τοποθετείται στα τέλη του 19ου αιώνα. Είναι το σημείο από το οποίο ο επισκέπτης μπορεί πιο εύκολα να ξεκινήσει τη γνωριμία του με τα γεφύρια του Φούσκαρη. Το Δεύτερο Γεφύρι Φούσκαρη - Νερόμυλος βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το πρώτο, χαμηλότερα στην περιοχή της κοίτης. Η ονομασία του συνδέεται με τον νερόμυλο που υπήρχε δίπλα του, στοιχείο που δείχνει ότι τα γεφύρια δεν εξυπηρετούσαν μόνο τη διάβαση, αλλά και την καθημερινή οικονομική ζωή της περιοχής. Εκεί ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται καλύτερα τη σχέση του ποταμού με τις παλιές χρήσεις του τόπου. Το Τρίτο Γεφύρι Φούσκαρη είναι πιο απομονωμένο και πιο δύσβατο. Πρόκειται για παλαιότερο μονότοξο γεφύρι, το οποίο βρίσκεται ανεβαίνοντας τη ρεματιά, αριστερά του ποταμού, σε μεγαλύτερη απόσταση από τα δύο πρώτα. Η προσέγγισή του απαιτεί περισσότερη προσοχή και δεν πρέπει να επιχειρείται χωρίς κατάλληλα παπούτσια και καλή εκτίμηση των συνθηκών, ιδιαίτερα μετά από βροχόπτωση ή αυξημένη ροή νερού. Η επίσκεψη στα τρία γεφύρια μπορεί να λειτουργήσει ως σύντομη φυσιολατρική και πολιτιστική διαδρομή. Ο επισκέπτης βλέπει διαδοχικά τρία πέτρινα περάσματα, παρατηρεί τον Τουθόα, τη βλάστηση και τα ίχνη των παλιών διαδρομών, και καταλαβαίνει πώς τα Λαγκάδια, η Ηραία και οι μικροί οικισμοί της περιοχής συνδέονταν μέσα από τοπικά έργα πέτρας. Η εμπειρία είναι ήσυχη, αυθεντική και απαιτεί σεβασμό στο τοπίο. Η στάθμευση πρέπει να γίνεται μόνο σε ασφαλή σημεία, χωρίς να εμποδίζεται η διέλευση, και η προσέγγιση στην κοίτη του ποταμού πρέπει να αποφεύγεται όταν οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες.